Osoby mieszkające czy przebywające z osobami uzależnionymi od alkoholu, często stają się współuzależnione. Chcąc poradzić sobie z trudną sytuacją zaczynają podejmować działania, które nie tylko nie służą zdrowieniu osoby pijącej, ale dodatkowo destabilizują rodzinę. Aby zwiększyć efektywność terapii alkoholika oraz pomóc osobom w jego otoczeniu, osoby współuzależnione również powinny przejść terapię, która pomaga im radzić sobie z sytuacjami dnia codziennego i życia z uzależnionym.

Jakie elementy obejmuje terapia osób współuzależnionych?

Zajęcia i tematyka spotkań w terapii dla współuzależnionych, koncentruje się wokół:

  • Zdobycia wiedzy na temat choroby alkoholowej, jej przyczyn i przebiegu. Dzięki temu, osoby współuzależnione są w stanie przewidzieć następne etapy życia z osobą uzależnioną. Mają jasność tego, jak może wyglądać proces zdrowienia.
  • Zrozumienia mechanizmów działania alkoholika – w tym systemu iluzji i zaprzeczeń, który stosuje. Taka wiedza daje im większą odporność i pozwala rozpoznać te momenty, w których alkoholik wykorzystuje swoje mechanizmy obronne.
  • Wpływu choroby alkoholowej na rodzinę – na czym polega współuzależnienie i jakie są jego psychologiczne skutki. Współuzależnieni uczą się rozpoznawać sytuacje w których stają się nadopiekuńczy, przejmują odpowiedzialność za chorego.
  • Wpływu choroby na alkoholowej na psychikę osoby współuzależnionej. To daje zrozumienie tego, co osoba współuzależniona traci i w jaki sposób zaniedbuje siebie w procesie choroby swojego partnera/rki.

Poza kwestiami edukacyjnymi, ważnym elementem terapii jest trening umiejętności radzenia sobie w realnych sytuacjach życiowych, w których dotąd współuzależnieni stosowali nieodpowiednie metody. Podczas takich warsztatów czy zajęć grupowych, współuzależnieni uczą się panować nad swoim zachowaniem i zmieniać je tak, by wspierać zarówno własny rozwój jak i proces leczenia alkoholika.

Jak wygląda proces terapii współuzależnionych?

W czasie indywidualnych spotkań omawia się istniejące mechanizmy w danej relacji – czyli mówiąc wprost, to, w jaki sposób osoba współuzależniona reaguje i zachowuje się w stosunku do osoby uzależnionej. Dzięki rozpoznaniu tych mechanizmów można pracować nad zmianą zachowania na takie, które będzie konstruktywne, a nie dysfunkcyjne. Osoby współuzależnione uczą się zatem stawiania granic,  odporności na agresje i jej eskalację, radzenia sobie z chęcią „ratowania” uzależnionego.

W trakcie terapii omawia się również to, w jaki sposób uzależniony partner jest postrzegany. Tak, by jego wizerunek odrzeć z iluzji i przekłamań, które utrudniają zdrowienie obu stronom.

Dlaczego osoby współuzależnione potrzebują pomocy psychologiczno – terapeutycznej?

Współuzależnienie nie jest chorobą, ale osoby współuzależnione wykazują objawy nieprawidłowego przystosowania się do sytuacji w jakiej się znalazły. Metody i strategie jakie stosują, nie tylko nie pomagają pijącemu partnerowi, ale również dla nich samych są destrukcyjne. Bycie w takiej relacji przez dłuższy czas sprawia, że osoby współuzależnione nie są w stanie prawidłowo zadbać o siebie, wykazują bardzo wysoki poziom stresu, miewają stany depresyjne, symptomy stresu pourazowego.

Bez pomocy z zewnątrz, osoby współuzależnione często nie są w stanie wpłynąć na poprawę jakości swojego życia i to niezależnie od tego, czy pijący/a partner/ka zdecyduje się na leczenie czy nie.

Udział w terapii dla osób współuzależnionych pozwala poprawić jakość życia, wziąć za siebie odpowiedzialność i dokonać świadomego wyboru dalszej drogi – niezależnie od tego, czy alkoholik będący przyczyną współuzależnienia zdecyduje się na leczenie i czy osiągnie w tym sukces.

Na czym polega terapia osób współuzależnionych?
Oceń ten wpis