Bycie partnerem osoby pijącej – niezależnie od tego, czy osoba ta zdecydowała się na leczenie czy też nie, jest doświadczeniem trudnym, które wymaga pomocy. Partnerzy osób pijących często stają się osobami współuzależnionymi, które również wymagają leczenia terapeutycznego.

Dlaczego partner osoby uzależnionej wymaga terapii?

Współuzależnieni żyją krócej

Z analiz epidemiologicznych wynika, że osoby współuzależnione żyją od kilku do kilkunastu lat krócej niż osoby nie będące w związkach z alkoholikami. Na skutek problemów zdrowotnych umierają nie rzadko szybciej, niż ich pijący partnerzy.

Współuzależnieni nie potrafią wesprzeć partnera w zdrowieniu

Osoby będące w związku z uzależnionymi, często nie dostrzegają problemu, ukrywają go, a swojego partnera postrzegają zupełnie inaczej niż reszta otoczenia.

Postrzeganie partnera alkoholika przez partnerkę

Dla kobiet żyjących w związku z alkoholikiem, charakterystyczne jest dualne postrzeganie swojego partnera. Z jednej strony, kiedy pije, bywa potworem, a z drugiej widziany jest jako osoba niemalże idealna kiedy nie pije.

Takie postrzeganie partnera jest bardzo trudne zwłaszcza wtedy, kiedy partner przestaje pić. Nagle bowiem okazuje się, że ten „idealny kiedy nie pije” mąż czy chłopak, wcale nie jest taki idealny.

Postrzeganie partnerki alkoholiczki przez partnera

W przypadku związków, w których to kobieta pije, dość charakterystyczne jest to, że mąż lub partner często przez dłuższy czas nie orientuje się w tym, że żona pije za dużo. Sprzyja temu to, że kobiety skrzętniej niż mężczyźni ukrywają fakt nadużywania alkoholu i gustują w słabszych procentowo trunkach. Dodatkową przeszkodą w dostrzeżeniu problemu jest to, że o ile łatwo nam zaakceptować alkoholika mężczyznę, to alkoholizm kobiet w wielu środowiskach jest tematem tabu. Partner częściej zatem ma poczucie, że partnerka ma „przejściowe problemy”, „kryzys” bądź „zaburzenia hormonalne” niż dostrzega alkoholizm.

U kobiet alkoholizm częściej pojawia się w rodzinach dobrze sytuowanych, stojących dość wysoko na drabinie społecznej (kobiety posiadające firmy, managerki, posiadające wyższe wykształcenie), dlatego też trudniej dostrzec problem, który w Polsce kojarzy się nadal głównie z patologią. Mało tego, uważa się, że kobieta, która jest matką, nie pije (tymczasem statystyki mówią, że większość kobiet pijących to matki – z badania projektu APETOW wynika, że matkami było aż 91% kobiet uzależnionych z czego 42% miało dwoje dzieci).

Współuzależnieni cierpią na szereg problemów psychologicznych

Osoby żyjące w związkach z ludźmi nadużywającymi alkoholu częściej cierpią na depresje, zaburzenia nastroju, poczucie niższej wartości. Mają tendencję do wchodzenia w relacje zależności od innych. Nierzadko pomóc może jedynie profesjonalna pomoc psychiatryczna (wraz z farmakoterapią).

Współuzależnieni podtrzymują picie partnera

Jedną z konsekwencji współuzależnienia jest nieświadome i niecelowe podtrzymywanie przez osobę współuzależnioną picia u partnera. W praktyce oznacza to takie zachowanie, które ułatwia osobie uzależnionej picie, a nawet go to tego zachęca. Klasycznym przykładem jest tu ukrywanie problemu przed innymi i osłanianie alkoholika, który dzięki takiej pomocy, może pić więcej, częściej i bez konsekwencji.

Bardzo często, bez terapii, osoba współuzależniona, nie jest w stanie dostrzec tego, że przyczynia się do pogłębienia problemu.

Współuzależnienie jako symptom problemów emocjonalnych

Według niektórych teorii, współuzależnienie się jest symptomem posiadania określonych problemów lub deficytów. Oznacza to, że wejście w związek z osobą uzależnioną jest skutkiem posiadania określonej wizji świata i siebie oraz problemów emocjonalnych, które mogły pojawić się np. w dzieciństwie. Za teorią tą przemawia fakt tego, że często partnerzy osób uzależnionych, nawet po wyjściu z takiego związku, ponownie wiążą się z osobami uzależnionymi.

Zgodnie z tą tezą, osoby będące w związku z alkoholikiem powinny przejść własną terapię po to, by przyjrzeć się swoim reakcjom i znaleźć przyczynę wejścia w tę relację. Terapia osoby współuzależnionej pomaga jej dostrzec to, że bycie z alkoholikiem nie jest jej jedynym życiowym problemem. Pozwala nie tylko nauczyć się strategii radzenia sobie z problemem picia partnera, ale również kwestią innych trudności psychologicznych, które osoba ta miała jeszcze przed wejściem w związek.

Psychoterapia osób współuzależnionych obejmuje wsparcie indywidualne, psychoterapię grupową i grupy wsparcia. Jest niezależna od tego, czy partner leczy się czy nie (warto z niej skorzystać również wtedy, kiedy osoba uzależniona nie podejmuje leczenia i nie przestaje pić).

Partner alkoholika na terapii – po co?
5 (100%) 1 głosów