Zgłoszenie się na terapię uzależnień oraz jej pomyślne zakończenie to wielki sukces alkoholika oraz jego bliskich. Jest to oczywiście bardzo ważny krok w drodze do życia w trzeźwości. Bywa jednak niewystarczający – po leczeniu warto więc skorzystać z dostępnych form wsparcia psychologicznego.

Pomoc po ukończonej terapii

Zauważenie swojego problemu alkoholowego, a następnie zgłoszenie się do placówki pomagającej w takich przypadkach, to niejednokrotnie ogromne wyzwanie dla osoby dotkniętej uzależnieniem. Równie trudne jest przebrnięcie przez samą terapię, które wymaga dłuższego okresu abstynencji, a także zmierzenia się z własnymi słabościami i problemami psychologicznymi. Każdy, komu udało się sprostać temu wyzwaniu, zasługuje na gratulacje i może (a nawet powinien) być z siebie dumny.

Należy jednak uświadomić sobie, że nie jest to koniec walki z podstępnym wrogiem, jakim jest uzależnienie od alkoholu. Choć trudno się z tym pogodzić, tego rodzaju problemów psychologicznych nie da się „wyleczyć” w stu procentach. Alkoholizm jest chorobą chroniczną – nawet przerwa w piciu jej nie zatrzymuje. A to oznacza, że nawet długo po zakończeniu terapii chory może odczuwać pokusę powrotu do nałogu.

Po zakończonym leczeniu osoba zdrowiejąca potrafi już skutecznie radzić sobie w stresujących sytuacjach bez konieczności sięgania po alkohol. Jednak nie oznacza to, że trzeźwe życie nie sprawia jej trudności. Szczególnie trudno bywa tym, którzy korzystali z leczenia szpitalnego lub przebywali w zamkniętym ośrodku. Po terapii wracają do domu, rodziny i znajomych – a często są to okoliczności kojarzące im się z piciem. Zdarza się, że koledzy cieszą się z powrotu „kompana do kieliszka” i zaczynają namawiać go do powrotu do starych nawyków. Chęć jak najlepszego wypełniania obowiązków może stać się źródłem dodatkowej presji oraz stresu. W takiej sytuacji trudno nie odczuwać pokusy powrotu do nałogowych sposobów na poprawę nastroju. Jak się przed nią bronić? Oczywiście, można spróbować robić to na własną rękę. Jednak trzeźwy alkoholik z pewnością niejednokrotnie się już przekonał, że w walce z chorobą każde wsparcie jest na wagę złota.

Gdzie alkoholik może zgłosić się po pomoc? Jakie jej metody są szczególnie skuteczne?

1. Mitingi AA

Co to znaczy, że należący do tej grupy alkoholicy pozostają „anonimowi”? Między sobą znają się wyłącznie z imienia i liczby lat przeżytych w trzeźwości. Mimo że działania Anonimowych Alkoholików oficjalnie nie są terapią, bywają skuteczniejsze od profesjonalnych działań proponowanych przez psychiatrów i psychologów.

Kim są członkowie AA? Jest to „stowarzyszenie kobiet i mężczyzn, którzy dzielą się miedzy sobą doświadczeniami, siłą i nadzieja, że uda im się rozwiązać wspólny problem i pomoc innym powrócić z alkoholizmu do zdrowia”. Uczestnictwo w mitingach nic nie kosztuje – jedynym warunkiem jest chęć życia w trzeźwości. Jedynym celem członków tego ruchu jest utrzymanie abstynencji oraz pomoc wszystkim osobom, które się do niego zgłoszą. Inspirujące mogą okazać się przykłady osób, które należą do wspólnoty dłużej i mają większe doświadczenie w radzeniu sobie z chorobą. Są one w stanie przekazać metody, które pomagały im na początku walki z pokusą picia alkoholu. Oczywiście, ich rady można przyjąć lub odrzucić – w AA zawsze istnieje możliwość wyboru. Jedną ze skutecznych metod stosowanych przez Anonimowych Alkoholików jest program „24 godziny”, zwany inaczej „Dziś nie piję”. Taka obietnica wydaje się być bardziej realna i prostsza do spełnienia niż długofalowe zobowiązanie.

2. Abstynencyjne grupy wsparcia

Grupa wsparcia to forma wsparcia psychologicznego, której członkowie świadczą sobie różnego rodzaju pomoc oraz udzielają informacji (zazwyczaj nieprofesjonalnie). Zazwyczaj członkowie takiej grupy zrzeszają się ze względu na jakąś wspólną, obciążającą cechę – w tym wypadku jest nią alkoholizm. Pomoc przyjmuje formę dostarczania pożytecznych informacji, relacjonowania własnych doświadczeń związanych z chorobą, słuchania i akceptacji doświadczeń innych, empatycznego zrozumienia i nawiązania kontaktów społecznych z osobami o podobnych trudnościach. Za tego typu spotkaniami stoi przekonanie, że większa liczba osób jest w stanie zdziałać więcej niż pojedyncza jednostka. Członkami grup wsparcia są osoby dorosłe, które przychodzą na spotkania z własnej woli, w celu trwania w trzeźwości po zakończonej terapii uzależnień.

3. Terapia pogłębiona

Terapia pogłębiona jest formą pomocy psychologicznej dla osób pragnących wytrwać w postanowieniu abstynencji. Warunkiem uczestnictwa w tego typu spotkaniach jest ukończenie podstawowego programu terapeutycznego. Ten rodzaj pomocy obejmuje zarówno spotkania grupowe, jak i indywidualne (z profesjonalnym terapeutą). Dają one możliwość dokładniejszego przyjrzenia się swoim problemom, a także zmiany niektórych przyzwyczajeń na zdrowsze. Ich elementem jest również nauka umiejętności przydatnych w codziennym życiu, m.in. ćwiczenie asertywnych postaw, skutecznej komunikacji międzyludzkiej, zapobiegania nawrotom choroby, technik radzenia sobie ze złością oraz rozpoznawania i nazywania własnych emocji.

Pomoc po ukończonej terapii – mitingi, grupy wsparcia, terapia indywidualna
4.7 (94.55%) 22 głosów