Mój syn całymi dniami gra na komputerze – czy to już uzależnienie? Na wielu forach internetowych spotkać można takie pytania od zaniepokojonych matek (a nieraz również żon lub dziewczyn). Coraz częściej, godziny przed komputerem spędzają też dziewczyny. Czy duża ilość czasu spędzana na grach to już uzależnienie?

uzaleznienie od gier

Badania nad uzależnieniem od gier

Na Uniwersytecie Cardiff w Wielkiej Brytanii przeprowadzono dość szeroko zakrojone badania, mające na celu zbadanie zasięgu problemu uzależnienia od grania. Przebadano ponad 2000 osób, które regularnie grają w gry i sprawdzono ilu z nich ma przynajmniej  5 z 10 objawów typowych dla uzależnień (takich jak niekontrolowane granie, problemy w życiu prywatnym bądź zawodowym przez nadmierne granie, kłamanie by ukryć nadmierną ilość czasu spędzoną na grach itd.). Okazało się, że zaledwie kilka osób spośród badanych spełniała przynajmniej 5 kryteriów, ale żadna z nich nie odczuwała z tego powodu dyskomfortu, a sporą ilość czasu spędzoną na graniu tłumaczyli brakiem zadowolenia z innych dziedzin życia.

Z drugiej strony, większość osób uzależnionych (w każdym typie uzależnienia), mówiąc o swoim zachowaniu zaprzecza temu, że jest uzależniona. Opinia osób spędzających długie godziny przed monitorem może tu być zatem nie do końca obiektywna. Inny specjalista ds. uzależnień (Daria Kuss z Nottingham Trent University) podkreśla, że badanie ankietowe w celu diagnozy uzależnienia to zła metoda, która nie ujawnia prawdy o badanych, a uzależnienie od grania jest jak najbardziej realne i staje się coraz większym problemem społecznym.

Dlaczego on tyle gra?

Nad problemem nadmiernego grania przeprowadzono sporo badań (za: techaddiction.ca). Wynika z nich, że:

Odczuwanie niepokoju, lęki, neurotyzm, ale również agresja oraz potrzeba odczuwania wysokich skoków emocjonalnych to cechy związane z nadmiernym graniem, Osoba, która doświadcza takich stanów, jest bardziej skłonna do tego, by nadmiernie oddawać się graniu (badania Mehroof, 2010),

Badania nad aktywnością mózgu potwierdzają, że w czasie grania u osób podejrzewanych o uzależnienie, aktywują się ośrodki nagrody – takie jak przy innych uzależnieniach (Journal or Psychiatric Research, 43, 739-747),

Znaczenie dla diagnozy uzależnienia ma nie tyle ilość czasu spędzona na graniu, co wpływ grania na życie codzienne. Według badania Griffiths opublikowanego w International Journal of Mental Health and Addiction (8, 119-125) między dwoma osobami które grają przez tą samą ilość czasu dzienie, będą występować różnice motywacyjne. Jedna będzie to robić w taki sposób, że jej życie nie będzie zaburzone, a dla drugiej będzie to sposób na radzenie sobie z emocjami, które np. rujnuje całe życie związkowe,

41% graczy, którzy grają codziennie przez kilka godzin twierdzi, że jest to dla nich ucieczka od codzienności. Tylko 7% odczuwa zależność swojego nastroju od codziennej dawki gier (International Journal of Mental Health and Addiction, 7, 563-571.)

Wydaje się, że najbardziej uzależniające są gry online multiplayer (Addiction Research & Theory, 18, 489 – 493.),

Możliwe, że to co nazywamy uzależnieniem od gier jest w mniejszym stopniu związane z uzależnieniem, a bardziej z brakiem umiejętności zarządzania własnym czasem oraz strategią odsuwania od siebie problemów poprzez ucieczkę od nich niż z tym, że gry jako takie mają właściwości uzależniające (International Journal of Mental Health and Addiction, 6, 169 – 178.)

Uzależnienie od gier – mit czy rzeczywistość?

Czy uzależnienie od grania w gry komputerowe istnieje czy nie? Nie ma tu jednoznacznej odpowiedzi. Oficjalnie, jako zaburzenie, uzależnienie to nie zostało wpisane na listę chorób WHO (tak jak prawdopodobnie będzie z pornografią). Podręcznik DSM służący klasyfikacji zaburzeń psychicznych określa nałogowe granie jako stan wymagający dalszych badań. Nadmierne granie nie powoduje też zmian fizycznych w obszarze mózgu (tak jak alkohol czy narkotyki).

Z drugiej strony, sytuacja, w której życie człowieka zaczyna być poza jego kontrolą i jest sterowane czynnikami zewnętrznymi sprawia, że trudno nie myśleć o tych czynnikach jako o uzależnieniu.

Niezależnie od tego, czy nazwiemy nadmierne granie uzależnieniem czy też jedynie sposobem na radzenie sobie z problemami, to nie podlega wątpliwościom to, że osoba, która w ten sposób reguluje swoje emocje potrzebuje pomocy specjalisty i wypracowania bardziej efektywnych sposobów działania. Pomóc może tu psychoterapia oraz grupy wsparcia.

 

Uzależnienie od gier – prawda czy fałsz?
1 (20%) 1 głosów