Osoby, które żyją z osobą uzależnioną od alkoholu próbują jakoś poradzić sobie z tą sytuacją. U wielu osób, z czasem dochodzi do swoistego przystosowania się, które tak naprawdę jest destrukcyjne zarówno dla osoby pijącej, jak i pozostałych bliskich czy domowników.

W ramach takiego nieprawidłowego przystosowania się do picia partnera czy członka rodziny, pojawia się przejmowanie odpowiedzialności za osobę uzależnioną, kontrolowanie sytuacji i łagodzenie konsekwencji picia. W efekcie, takie zachowanie zamiast  pomóc osobie  uzależnionej poradzić sobie z chorobą alkoholową,  wspiera i ułatwia picie alkoholikowi.

Kiedy tak się dzieje, można mówić o współuzależnieniu alkoholowym. Współuzależnienie nie oznacza tego, że druga osoba również pije bądź jest uzależniona od alkoholu. Oznacza nieprawidłowe radzenie sobie z trudną sytuacja choroby alkoholowej bliskiej osoby i destrukcyjną adaptację.

Jakie są objawy współuzależnienia?

Zanim dojdzie do pojawienia się trwałego współuzależnienia, pojawia się u takiej osoby tendencja do tego, by koncentrować swoje myśli i zachowanie wokół picia i osoby pijącej. Pojawiają się próby usprawiedliwiania osoby chorej, wyjaśniania i zaprzeczania faktom, ignorowanie problemu. Kiedy to nie jest możliwe osoba wpadająca we współuzależnienie zaczyna szukać przyczyn picia, wyjaśnienia powodów pojawienia się choroby. W tym czasie może pojawić się poczucie winy i auto obwinianie za problem osoby bliskiej. Jednocześnie, osoba współuzależniona zaczyna przejmować kontrolę nad piciem (lub przynajmniej próbuje). Ogranicza ilość sytuacji w której partner może się napić, chowa bądź wylewa alkohol, wydziela pieniądze, sama kupuje alkohol, odmierza „dozwolone dawki”. Jednocześnie stara się zatuszować konsekwencje picia u partnera – dba o jego higienę, kłamie za niego,  spłaca długi, tłumaczy go przed otoczeniem.

Cała sytuacja związana z piciem staje się najbardziej wyrazista i główna. Osoba współuzależniona dzieli swój czas pomiędzy próby ukrywania problemu, kontrolowania picia alkoholika i łagodzenie konsekwencji uzależnienia. Ma coraz mniej czasu na swoje problemy i sprawy – jej życiem rządzi alkohol drugiej osoby.

Z czasem pojawiają się problemy somatyczne, których przyczyną jest długotrwały stres – nerwice, problemy ze snem, depresja, huśtawki nastrojów.

Kiedy współuzależnienie wspiera picie

W skrajnych przypadkach, osoby współuzależnione w tak silnym stopniu mogą wspierać picie partnera, że to ich zachowanie podtrzymuje alkoholizm. Często, nie zdają sobie nawet z tego sprawy.  Ukrywanie problemu partnera, płacenie za niego długów, dbanie o to, by był zdrowy, dobrze jadł, był czysty  – to wszystko powoduje, że osoba uzależniona ma mniejszą motywację do tego, by wyjść z nałogu.

Co zrobić jeśli jesteś osobą współuzależnioną?

Do współuzależnienia od alkoholu dochodzi częściej u osób, które są osoby pijącego w jakiś sposób zależne finansowo (np. mają wspólny budżet, mieszkanie należy do osoby pijącej itd.) bądź emocjonalnie (izolacja rodziny, przekonania religijne, zazdrość, poczucie beznadziei, depresja).

Bardzo trudno wyjść z tej sytuacji samodzielnie. Takim osobom potrzebna jest profesjonalna pomoc psychoterapeutyczna psychologiczna. Często dobre efekty osiąga się dzięki uczestnictwie w grupach wsparcia. Jeśli widzisz u siebie objawy współuzależnienia, zgłoś się po pomoc do ośrodka terapeutycznego specjalizującego się w rozwiązywaniu problemów alkoholowych.

Dzieci nie są osobami współuzależnionymi

Warto pamiętać o tym, że o współuzależnieniu mówi się tylko w kontekście osób dorosłych. Mimo tego, że dzieci również muszą się zaadaptować do picia rodzica i w ich zachowaniu również mogą pojawiać się nieprawidłowe, szkodliwe dla nich bądź otoczenia reakcje, dzieci nie mają wyboru. Repertuar tego, w jaki sposób mogą radzić sobie z sytuacją mają bardzo ograniczony, bo muszą podporządkować się warunkom w jakich żyją.

Współuzależnienie alkoholowe – na czym polega
4 (80%) 2 głosów